Aanpakken van het probleem en niet het symptoom bestrijden!
Deze ochtend bekijk ik even het webinar waarvoor ik me had ingeschreven, en daar kwam deze zin naar boven.
De klassieke geneeskunst kijkt naar de symptoombestrijding en niet altijd naar de oorzaak: heb je hoofdpijn? Hier pijnstilling zodat het overgaat. Maar wat veroorzaakt de hoofdpijn? Daar wordt niet naar gekeken.
Nu, je gaat me niet horen zeggen dat medicatie natuurlijk helemaal overbodig is want uiteraard kan medicatie wel levensreddend zijn, etc. Maar ook daar zijn gradaties, en is de vraag of het wel altijd nodig is om medicatie in te nemen.
Ik neem hoofdpijn als voorbeeld…
Hoofdpijn kan door spanning veroorzaakt worden, zoals misschien stress, teveel nadenken, misschien een slecht hoofdkussen waardoor je slecht ligt,… Eigenlijk zijn er tal van mogelijkheden, en als je dus enkel kijkt naar de symptoombestrijding, tja, dan kan je nog lang last hebben van die ochtendhoofdpijn, want je vervangt je kussen niet, en dat is net hetgeen dat dit veroorzaakt.
Ik, bvb kreeg altijd hoofdpijn als ik ‘s morgens wakker werd en in bed bleef liggen. Het was dus voor mij een no-go om te blijven liggen. Eens ik uit bed was, was die hoofdpijn ook praktisch meteen weg.
Heb jij een probleem waar je mee zit en heb je het gevoel dat dit dieper in je lagen vastzit? Dan is het misschien eens het moment om verder te kijken en aan te gaan voelen ipv het te blijven onderdrukken.
Want waarom wil je dit onderdrukken? Omdat je bang bent voor je eigen emotie? Wat die emotie teweeg zal brengen en dat je niet in staat bent de trigger de baas te kunnen? Dat kan. Ik ga niet ontkennen dat dit niet het geval is. Echter is het net belangrijk om jezelf weer vrij te voelen van jouw eigen emoties en het dus niet te onderdrukken, hoe pijnlijk het ook kan zijn.
Mag ik jou meenemen in een reis naar jezelf en jouw diepere lagen aanraken?
Reactie plaatsen
Reacties